ต้นไม้ :  หวัดดี เธอเป็นอย่างไรบ้าง เราขาดการติดต่อกันไปนานนะ

           ช่วงชีวิตที่ผ่านมามีอะไรอยากเล่าให้เราฟังไหม

สายลม: มีอะไรเยอะแยะมากมายเลย ไม่รู้จะเล่าอะไรก่อนดี 

ต้นไม้ :  เอาเรื่องที่เธอคิดในหัวมากที่สุดตอนนี้ก็ได้

สายลม: อืม งั้นก็ต้องเป็นเรื่อง ความรัก หน่ะสิ

ต้นไม้ : หัวข้อนี้ไม่อยากทำความเข้าใจมาก เพราะรู้สึกว่ายิ่งพยายามหาเหตุผล

          หาคำอธิบาย หาอะไรก็ได้ที่จะทำให้เรารู้จักมันมากขึ้น

          แต่ก็ไม่เคยแน่ใจได้เลยว่ารู้จักมันไหม

สายลม: เธอแค่เป็นผู้ฟังก็พอ เพราะบางทีโลกที่เต็มไปด้วยผู้คนที่พูดแต่เรื่อง

          ของตัวเอง ทำให้เรารู้สึกตัวเล็กจัง

ต้นไม้ : นั่นหน่ะสินะ บางเวลาเราก็รู้สึกว่า แต่ละคนมีเกาะของตัวเอง

สายลม:เราแค่รู้สึกว่าความเป็นห่วงเป็นใยของเราเหมือนเป็น

          สิ่งไร้ตัวตนในสายตาของเขา

ต้นไม้ :แล้วเธอเหน็ดเหนื่อยกับสิ่งที่เธอทำรึเปล่าหล่ะ

สายลม:ก็มีบ้าง แต่น้อยครั้งนะ

ต้นไม้ :เธอมีเหตุผลที่ทำสิ่งต่างๆให้เขาไหม

สายลม:ไม่รู้สิ บางทีเหตุผลกับอารมณ์มันก็ปนๆเปๆกันอ่ะ

ต้นไม้ :ในความคิดเห็นของเรานะ ทุกสิ่งเกิดขึ้น ตั้งอยู่ และดับไป

สายลม:แนวพุทธศาสนามากเลยนะ ต้นไม้

ต้นไม้ :เราไม่อาจรู้ว่าพรุ่งนี้จะเกิดอะไรขึ้น วันต่อๆไปจะพบเจอเรื่องราวใด

          ความสุขกับความทุกข์มันแทบจะเป็นเหมือนกาวสองหน้าเลยด้วยซ้ำ็

สายลม:อืม มันก็จริง งั้นปัญหาของเราตอนนี้ื คือ การเรียนรู้ที่จะอยู่กับปัจจุบันหน่ะสิ

ต้นไม้ :ก่อนลงมือทำสิ่งใด ใช้เวลาคิด เราเชื่อว่าความหวังดีจากใจจริงที่เธอทำ

         มันจะสอนให้เธอรู้จักการให้

สายลม:การให้คล้ายกับน้ำเปล่าไหม มูลค่าของมันไม่ได้แพงเหมือนเครื่องดื่มอย่างอื่น

           แต่ไม่เป็นพิษเป็นภัยกับใคร

ต้นไม้ :เราก็คิดว่าคล้ายนะ การให้ก็เหมือนน้ำเปล่า

         เป็นสิ่งพื้นฐานและจำเป็นต่อชีวิตไม่แพ้อากาศเลยนะ

สายลม:งั้นเราจะพยายามทำตัวเองให้เหมือนน้ำเปล่านะ

          แต่บางทีก็เป็นเครื่องดื่มอย่างอื่นโดยมีกิเลสเข้าครอบงำ

          อาจจะอย่างรู้ตัว และไม่รู้ตัว

ต้นไม้ :เครื่องดื่มที่ปรุงแต่งรสชาติอ่ะนะ สักพักมันก็จางหายไป

          คนเรารู้จักกันเริ่มแรก ส่วนมากก็นำเสนอแต่ข้อดีของตัวเอง

          แต่ความสัมพันธ์ที่ยืนยาว มันต้องเรียนรู้ทั้งข้อดีและข้อเสียของทั้ง2ฝ่าย

สายลม:ขอบคุณต้นไม้นะ เราจะพยายาม

ต้นไม้ : นี่ สายลม เธอพูดคำว่าพยายามกี่ครั้ง

สายลม:อืม 2 ครั้ง ทำไมอ่ะ มีอะไรเหรอ

ต้นไม้ : ก็เพราะ ตลอดชีวิตของเธอและของเรา

         คงต้องอาศัยคำนี้ นับครั้งไม่ถ้วนเลยหล่ะ

 

 

 

edit @ 31 Dec 2009 19:42:23 by หัวใจบอลลูน

Comment

Comment:

Tweet

ดีอะนะ....เป็นข้อคิดที่ดีมากในการเปรียบเทียบ

#4 By ชายมอซอ on 2009-12-31 12:02

เราพยายามจะอ่านนะ แต่ตัวเล็กมากเลยจ๊ะ

#3 By iamluam on 2009-12-27 23:44

พยายาม ...

อดทน ...

สองคำนี้ ... คงต้องพูดบ่อย ๆ หากยังเจอกันเนอะ

ต้นไม้ กะ สายลม big smile big smile

#1 By Initmate on 2009-12-26 21:04